بی همنفسی

این دلم از غم بی هم نفسی سوزان است
چشم من در همه شب تا به سحر گریان است

بس که در عزلت و غم همچون اسیری هستم
این جهان با همه پهناوری اش زندان است

شاعر : #مهدی_ملکی_الف